این شعر رو در مراسم شب یلدای دانشگامون خوندم...( خودم می دونم الان تابستونه و کلی از آخرین روز پاییز می گذره...خب چی کار کنم ...دلم واسه خش خش برگای پاییز تنگ شده)

یادش بخیر، یلدا که بود ، تو خونه ی آقاجون

جم می شدیم من و تو و هزار و یکی مهمون

مادربزرگ هندونه رو وقتی که رو میز میذاش

بابا بزرگ شیرجه میزد ، زود گلشو بر میداش

دو تا انار و بر می داشتیم و با هم یه گوشه

اینقد باهاش بازی می گردیم تا که آبلمبو شه

شب که میشد با شیطنت داد می زدیم : آقا جون

تو رو خدا یه فال حافظ بگیرید برامون

ولی می گفت که این چیزا زوده هنوز براتون

خبر نداش که خیلی وقته عاشقه دلامون

اما حالا خیلی چیزا شبیه اون وقتا نیس

سادگی دیگه تو دله خیلی از آدما نیس :

مادر بزرگ ، بوتاکس زده ، چشماشو لنز گذاشته

تو همه جای بدنش ، هی پروتز گذاشته

عمه زری عشقش اینه :از راه بیاد زمستون

چکمه هاشو بپوشه و پاشه بره خیابون

عمو حسن که از خدا هیچ خبری نداشته

نمیدونم چه طور شده ،این همه ریش گذاشته

از وقتی رفت کلاس زبان ، بچه ی مشدی عباس

پز می ده و همش می گه :”I go to school by bus”

دختر اکبر آقا هم رفت و یکی رو خر کرد

تو سن 50 سالگی ، بالاخره شوهر کرد

مجید و فرناز یادته ، مجنون بودن و لیلی

هفته ی پیش با هم دیگه ، رفتن زیر تریلی

فقط امیدم به تو بود و قلب سر به راهت

که اون هم از من میگیری با سردی نگاهت

اما بازم ، منتظرم دوباره یلدا بشه

بلکه دل بسته ی تو ، به روی من وا بشه

بود دلم چو آسمان ، پاک و لطیف و بیکران

تا که تو آمدی در آن ، در تو گرفتار شدم

تا تو مرا به تن کنی ، پوشش آن بدن کنی

یک نظری به من کنی ، دامن گلدار شدم

واکسن سل به خود زدم ، عطر "شَنل" به خود زدم              CHANEL = شنل

روغن و ژل به خود زدم ، ممّد گلذار شدم

تا که بسوزم از غمت ، تا بچشم طعم لبت

"یه چیز نداره این وسط" ، رفتم و سیگار شدم

فروختم خدای خود ، کلیه، روده ، نای خود

البسه ی به پای خود ، عشوه خریدار شدم

بس که ز پول دم زدی ، ساز به زیر و بم زدی

حال مرا به هم زدی ، خسته و بیمار شدم

با همگان یار شدی ، هرزه و بی عار شدی

وارد بازار شدی ، نزد همه خوار شدم

از تو و چشم گربه ای ، دو گونه ی قلمبه ای

مانتوی تنگ دگمه ای ، از همه بیزار شدم

این همه کرده ای بدی ، چرا دوباره آمدی؟

همیشه با خدا می گفتم این را:

شود من یک پرنده باشم آیا ؟

نشینم روی سیم برق و تا ته

کنم بر کله ی نامردمان اه

روم با پر زدن تا شهر کاشان

ولی با ولوو بر گردم به تهران

چنانکه خوانده ام من درس عمران

بسازم لانه ای محکم و ارزان

میان این همه فنچ و کبوتر

بیابم جفت خود، با او زنم پر

روم با او به هر سو، شاد و آزاد

به دور از چشم تیز گشت ارشاد

کشد بر نوک همیشه برق و ماتیک

کند عشوه بگوید : جیک و جیک جیک

نشیند او به روی تخم و من هم

گذارم در دهانش کرم خوش طعم

شوم من صاحب یک جوجه ی ناز

به او آموزم اول درس پرواز

بگویم : پر بزن تا می توانی

که خیلی کوته است این زندگانی

در فصل خوب پاییز ، در ماه خوب آبان

من آمدم به دنیا ، در گوشه ای ز تهران

یک زن که بی حیا بود ، پای مرا هوا کرد

بر پشت من بکوبید ، من گریه کردم از درد

دادش مرا به مادر ، تا او دهد به من شیر

پر چرب بدون لاکتوز ، خوردم ز آن شدم سیر

بر روی تخت آن ور ، خوابیده نازنینی

یک نی نی برنزه ، دستش درون بینی

یک دختر عروسک ، آدم حسابی و شیک

دیدم به پای او بود ، پوشک با چسب چیک چیک

ناگه دلم شروع کرد ، چون ساعتی به تیک تیک

گویی که بند نافم ، گشته به قلب او لینک

در مهد کودک خود ، او را دوباره دیدم

از شوق دیدنش باز ، آغوش او پریدم

من می شدم برد پیت ، او آنجلینا جولی

می کردمش دو صد بار ، بر گونه ماچ زوری

من می زدم همیشه ، بر آبنبات او لیس

او هم همیشه می خورد ، از مال پاکتم چیبس

خیره به چشم من شد ، من هم زدم به او زل

قلبم سریع تپید و ، پای چپم شدش شل

گفتم که حرف دل را باید بگویم حتما

اما بگفت که حرفت ، باشد برای بعدا

گفتش که وقت بازیست ، دارم من از تو خواهش

چشمان خود ببند و تا ده بکن شمارش

پشت درخت گیلاس ، پنهان شوم من آنجا

بعدش بیا بگرد و ، من را بکن تو پیدا

آری چنان شد و او ، پنهان شدش در آنجا

اما هر آنچه گشتم ، دیگر ندیدم او را

یک جمله ای بماند و ، یک دل که رفت ز دستم

آن جمله هم چنین بود : "من عاشق تو هستم"

 چو شیون میزند جدی نگیرید

برای اشک او هرگز نمیرید

به یک لبخند او دل را نبازید

جز این باشد به دام او اسیرید

فنون دلبری را فوت آب است

محبت های او هم یک سراب است

بگیر این نکته را از من پسر جان

اگر دل داده ای مغزت خراب است

بدان عاشق شدن در کارشان نیست

۲ سی سی معرفت هم بارشان نیست

اگر چون گربه ای خود را کند لوس

شده تنها ، مگس هم یارشان نیست

ز بند ابرو و ریمل ، مو شرابی

بپوشد کفش خوشگل ، تاپ آبی

شود زیبا تر از زیبای خفته

بسی شیرین تر از موز و گلابی

تو را خر می کند با عشوه و ناز

تو درب قلب خود را می کنی باز

اگر پیدا کند یاری خفن تر

تو پایان می شوی وقت سرآغاز

ولی زن عنصر خیلی عجیبیست

نمی دانم که راز خلقتش چیست

که وقتی درد بی درمان بگیری

کسی مرهم تر از زن در جهان نیست

دلم میخواد دوشنبه         با هم بریم به تجریش

به کفترا بدیم دون           به گربه ها بگیم "پیش"

                       ***

دلم میخواد برقصیم          تو پارتیه شبونه

ولی بابات بفهمه            خشتکم آسمونه

                       ***

دلم میخواد تو چشمات       خیره بشم دوباره

بگم بیا زنم شو                  بدونه استخاره

                       ***

دلم میخواد بدونی            که سانتافه ندارم

ولی به جای ماشین         دل زیر پات میذارم

                       ***

دلم میخواد ولنتاین           مرکز خرید تندیس

بهت بدم یه کادو                 تو هم بدی بهم کیس((kiss

                         ***

دلم میخواد که شبها        بیای تو رخت خوابم

به جای خرس قطبی        کنار تو بخوابم

                         ***

دلم میخواد که با عشق          بگم تویی بهشتم

ولی تو رفتی و من                 واست یه شعر نوشتم

پدر آمد به خانه چهره ای شاد

مرا ماچی بکرد و شاخه گل داد

من و مادر وَ خواهر، هر 3 تک تک

بدو گفتیم پدر روزت مبارک

به ما گفتش که این یک شاخه گل را

مهندس اکبری جان داده بر ما

نه تنها من ، تمام عضو شرکت

ز او گلها گرفتندی به کثرت

ولی مادر نشد قانع به مطلب

چو موضوع را بفهمیدش همان شب

که در یک برگه ای پیوست آن گل

نوشته : خوب من ای یار بلبل

نه یک گل ، یک گلستان یاس خوشبو

به همراه دلی آکنده ، فور یو ( For you )   

به ناگه مادرم در جا ترکید

چو نام مرضیه در زیر آن دید

: برایش یک مهندس من بسازم

شکم خالی کنم کلمن بسازم

دماغش را به نافش می فشارم

نبینم روی او را در کنارم

پدر را او صدا زد : ای عزیزم

برایت چای خوشبختی بریزم ؟

بشو این هدیه را از من پذیرا

تو که هم شوهر خوبی و بابا

به شوهر ناز و مستان بسته ای داد

به او بمب توان هسته ای داد

من و مادر ، پدر ، خواهر به یکجا

همه راهی به سوی حق تعالی

دنبال چی میگردی... تموم شد دیگه ... همشون منفجر شدن مردن

این دفعه یه شعر گفتم  که بیان سایت رو فیلتر کنن و بشینیم با هم بخندیم .

دارم سخن با حاکمان

از قیمت بالای نان

از خربزه تا شیر گاو

از فقر و فحشا در زنان

کم من سمک؟ کم من دجاج ؟

ما فی فلوس ، هذا الزمان

از هفت تیر تا پارک وی

یا رب! شده هفتصد تومان

هر تازه داماد و عروس

همچون پرین ، بی خانمان             (پرین نقش اول کارتون بی خانمان)

غم آمده ، بر کول من

خم شد کمر ، همچون کمان

ما احمق و ما اسکلیم

کی پر شود آن جیبتان؟

They say a lie, we have believe

If we try, they show a gun

از بیم این سنگیندلان

من میروم با لک لکان           (کوچ عاشقانه مربوط به همین بیته)

این قسمتی از وصیت نامه من است ...

اگر مرگم رسد ، مشکی نپوشید

برای قطره ی اشکی نکوشید

به جای خوردن خرما و چایی

دلستر ، طعم زرد آلو بنوشید

***

جز این دل من دگر چیزی ندارم

که از خود ارث و میراثی گذارم

خداوندا همین را هم بسوزان

که ایمن باشد از چنگال یارم

***

به جای هفتِ من ، هشتی بگیرید

مراسم ، مختلط ، مشتی بگیرید

به صرف رقص و شام و شادمانی

تمام بزم ، در کشتی بگیرید

***

سر قبرم دف و تمبک نوازید

ز اشعارم گلستانی بسازید

به این شاعر که مستی را فزون کرد

همه به به بگویید و بنازید

اینم داستان عشقولیه من .....

خاطر نشان کنم هر بیت مخصوص یک نفرهست و اینا با هم فرق میکنند ..

آنکه رُخَش با دل ما جور بود

خانه اش از خانه ی ما دور بود

آنکه مرا گفت : بیا در بَرم                

نزد همه , احمق و منفور بود

آنکه صدایش به دلم می نشست

بختِ بدم هم کر و هم کور بود

آنکه ز من بوسه و لب می گرفت

پای چپش بر لبه ی گور بود

آنکه شدم عاشق و دیوانه اش

شوهر او پر زَر  و پر زور بود

آنکه به حال بد من می گریست

ماهی گندیده ی در تور بود

چند روز پیش یک اتفاقی افتاد که هنوزهم در عجبم .

ماجرا از این قرار بود که دوستم سیم کارتش رو گم کرده بود و ما تمام خونه اش رو گشتیم ولی پیدا نکردیم . روز بعدش می دونید کجا پیدا شد ..... تو شورتش . منم داستان کامل این ماجرا رو و چگونگی اش رو به صورت شعر درآوردم جهت کسب اطلاعات بیشتر شعر زیر رو مطالعه کنید .

سیم کارت قبل از گم شدن

نمی دانم در این دنیا چه رسمیست

که من  نه(۹) می شوم ، او نمره ی بیست

یکی  باید  به  استادم  بگوید

که این سنگینی قلب تو از چیست

به او گفتم اگر پاسم کنی تو

دعایت می کنم تا میشود زیست   

خودم را پاره کردم تا بگیرم

زهی باطل ، خبر از نمره ای نیست

ولی جنس مونث با کرشمه

بر او غالب شود ، یا رب چه دردیست

بگیرد جای ده ، یکصد هزاران       (منظورم نمره است)

همی شیطان بگوید زن دگر کیست؟

نخواهم نمره با بی بند و باری     ( این بیت سرشار از آرایه ادبی است )

چرا که آخر خواری ، تباهیست

باز باران با ترانه

با بنفشه

با سمانه

با نگاهی عاشقانه

رفته ام تا بی کرانه

یادم آید روز دیرین

بوسه ای بس خوب و شیرین

بر لبانی نرم و رنگین

"کودکی ده ساله بودم"

از برای دیدن او

می دویدم همچو آهو

می پریدم از لب جو

با فریبی زیرکانه

دور می گشتم زخانه

یاد آن دوران بازی

جمعه شب ها

خاله بازی

من و او

خوشحال و راضی

او که مادر

من که بابا

آن عروسک

کودک ما

پیش چشم مرد فردا

زندگانی

بود زیبا، بود زیبا ، بود زیبا

من به دنبال نگاهت

هی دویدم و دویدم

وقتی که خاتون رو دیدم

دیگه دل ازت بریدم

**

 یه خاتون می خواس بده شیر

یه خاتون میخواس بده ماس

ولی تو قلبتو دادی

این خودش برام یه دنیاس

***

قلبتو دادم به گاوه

پهن تازه به من داد

پهنو ریختم تو باغچه

3 تا شاخه یاسمن داد

***

از لج اون چشم مستت

گلها رو دادم سکینه

میدونم رو نقطه جوشی

"رسم عاشقی همینه"

**

یادته بهت می گفتم

نمی خوام ازت جدا شم

نکنه بری و من هم

واسه تو فقط صداشم

**

حالا که رفتی ، جهنم

چیزی که زیاده دختر

اگه فنچ من پریده