پدر آمد به خانه چهره ای شاد

مرا ماچی بکرد و شاخه گل داد

 

من و مادر وَ خواهر، هر 3 تک تک

بدو گفتیم پدر روزت مبارک

 

به ما گفتش که این یک شاخه گل را

مهندس اکبری جان داده بر ما

 

نه تنها من ، تمام عضو شرکت

ز او گلها گرفتندی به کثرت

 

ولی مادر نشد قانع به مطلب

چو موضوع را بفهمیدش همان شب

 

که در یک برگه ای پیوست آن گل

نوشته : خوب من ای یار بلبل

 

نه یک گل ، یک گلستان یاس خوشبو

به همراه دلی آکنده ، فور یو ( For you )   

 

به ناگه مادرم در جا ترکید

چو نام مرضیه در زیر آن دید

 

: برایش یک مهندس من بسازم

شکم خالی کنم کلمن بسازم

 

دماغش را به نافش می فشارم

نبینم روی او را در کنارم

 

پدر را او صدا زد : ای عزیزم

برایت چای خوشبختی بریزم ؟

 

بشو این هدیه را از من پذیرا

تو که هم شوهر خوبی و بابا

 

به شوهر ناز و مستان بسته ای داد

به او بمب توان هسته ای داد

 

من و مادر ، پدر ، خواهر به یکجا

همه راهی به سوی حق تعالی

 

دنبال چی میگردی... تموم شد دیگه ... همشون منفجر شدن مردن

 

به خوابی دیده بودم در بهشتم          

سراپا شادمان از سرنوشتم

 

دو نهری پر دلستر، پر ز پپسی 

درختی میوه اش پاستیل خرسی

 

یک ال سی دی بزرگ و اینچ بالا 

ندیده کس چو آن را تا به حالا

 

نمایش می دهد کل جهان را 

خصوصا شب، اتاق مردمان را

 

خدا از آسمان چیزی فرستاد   

که دیدم لپ لپی در دستم افتاد

 

از آن لپ لپ در آوردم یه حوری

دو پایش از اپی لیدی ، بلوری

 

در این فکری که هر چه عقده دارم

سر این حوری زیبا در آرم

 

گذشت و چون رسیدم جای باریک

همه رضوان شدش خاموش و تاریک

 

ندا آمد : ز این ساعت الی هفت

توجه کن که برق آسمان رفت

 

همین که من زخواب خوش پریدم 

دو سوته لامپ کم مصرف خریدم

 

که  در خوابم به جای حوری ناز

پدر برقی نخواند شعر و آواز

روز مادر ۲ سال پیش خواهرم یک دست بند برای مادرم خرید ... من هیچ چیز نخریده بودم ... ولی برای مسخره بازی و خنداندن مادرم یک فکری به سرم زد ... یک کاغذ  سفید را از وسط تا کردم روی آن یک نقاشی کشیدم و داخل آن نوشتم : مادرم روزت مبارک ... از طرف پسر گلت علیرضا.  به پیش مادرم رفتم به او گفتم : مامان خانم مجری تو برنامه کودک گفت برای مادراتون نقاشی بکشید از همه چیز بیشتر خوشحال میشه ... بیا مامان من این کارت پستال رو برای تو درست کردم . مثل همیشه گفت : خدا شفات بده ... و لبخندی زد

      

چند وقت پیش ها مادرم سراغ جواهراتش رفته بود ... ناگهان چیزی در آن بین توجه مرا به خودش جلب کرد ... چیزی که شاید بیشتر از بقیه جواهرت و طلاها در آنجا برقش چشم را گرفت و آن چیزی نبود جز همان کارت پستالی که من ۲ سال پیش برای مادرم درست کرده بودم ... من حتی ۵ دقیقه هم برای درست کردن آن وقت نگذاشته بودم ... انتظار داشتم همان ۲ سال پیش آن را در سطل آشغال پیدا کنم نه  اکنون در صندوق جواهرات مادرم ... و این است مهر مادری ...

...........................................روزت مبارک ای باران من.............................................